maandag 19 augustus 2013

Leve de UPC-installateur!

UPC: Gefeliciteerd mevrouw JG met uw Mediabox! JG: Dank u, dank u, ik ben er heel blij mee, maar sommige functies werken niet.

UPC: Oh, dat is vervelend. Welke functies, als ik vragen mag?
JG: Dat mag. De menuknop doet het niet. Programma gemist niet. En de radio niet.
UPC: Oh, die klacht is mij onbekend. Goh. Jemig. Nou. Dat is erg vervelend. Ik stuur een monteur. Deze komt morgen tussen acht en één.
JG: Kunt u iets speciefieker zijn?
UPC: Zeker, u krijgt een sms met het precieze tijdstip.

SMS
Die middag een sms: ‘Welkom mevrouw JG. Uw monteur staat voor morgen gepland tussen acht en één.’ Die avond: ‘Welkom mevrouw JG, uw monteur staat voor morgen gepland tussen acht en één.’ Later in de mail: ‘Welkom mevrouw JG, uw monteur staat voor morgen gepland tussen acht en één.’ Ik ga voor de zekerheid maar vroeg naar bed. De volgende ochtend per sms: ‘Welkom mevrouw JG, uw monteur….’

zondag 11 augustus 2013

Wie goed doet? Mijn reet!

Bos en Lommer, Amsterdam. Het flatje om mij heen kijkt uit op een kerk. Daar waar elke zondag gepredikt wordt over wie goed doet, goed ontmoet, zo stel ik mij voor.
Ik ben op bezoek bij zoon en zijn vriendin. Een maand geleden kwamen zij hier wonen. Sindsdien rukken wij ouders wekelijks uit met schuurpapier en verfrollers en bestoken het stel met nonsens als: ‘Na het verhuizen van een koelkast mag je deze vierentwintig uur lang niet gebruiken’ Zij bekijken ons dan welwillend om zich er vervolgens geen zak van aan te trekken, en dat is goed.
Meneer Arabou De huurbaas, meneer Arabou, is een toffe gast. Hij is altijd in voor een grapje, installeert nieuwe sloten, incasseert met een gulle lach torenhoge bedragen aan borg en huur en lult onze kinderen de oren van hun kop. Dat ze zich netjes moeten gedragen, dat ie niet houdt van rotzooi, etcetera. Wij ouders kijken dit tevreden aan, er wordt op ze gelet. Ouders zijn simpele wezens, tevreden met elk flintertje (schijn)veiligheid. Ditmaal afkomstig van de goede meneer Arabou uit Hoofddorp. Want dat hij goed doet weten wij zeker. Zo’n aardige man. Hij komt elke dag even kijken. Of alles okay is. En elke keer neemt hij morgen nu echt de portieksleutel mee, hoor. Want die vergeet hij telkens. De mallerd.
Ineens laat meneer Arabou niets meer van zich horen. Er is nog steeds geen portieksleutel. Zijn telefoon lijkt dood en zijn adres staat niet in het huurcontract. Waar is meneer Arabou? (Lees verder bij HP/DeTijd...)

zondag 4 augustus 2013

Bellen met de boer

Tuinder: Ik kan niet bellen, ik sta in een veld. 
JG: Ik bel u toch.
Tuinder: Jawel, maar ik sta in een veld.
JG: Kan ik 20m2 graszoden bij u bestellen?
Tuinder: Jawel, maar dan moet ik het onthouden en ik sta in een veld. Kan ik u zien?
JG: Euh, nou, ik denk van niet, ik zit in de tuin.
Tuinder: Uw nummer bedoel ik, kan ik uw nummer zien?
JG: Euh, dat weet ik niet. In uw telefoon bedoelt u? Nu?
Tuinder: Nee. Ik zie niks. Ik sta in een veld. (Lees verder bij HP/DeTijd)