zaterdag 30 mei 2015

Een kleine kromme Jezus (uit Ongearticuleerd gorgelen)



Ik zit in een hip café in Lissabon en aai wat over mijn telefoon. Ik heb geen berichten, geen whatsappjes en geen facebookberichten ontvangen en ben nog maar drie dagen van huis. Nu al vergeten dus.

De tent is ingericht met oude meuk. Hoe ouder de inrichting, hoe hipper de tent en hoe mooier de mensen. Dat klinkt als een formule en is het vast ook. De straat voor het café lijkt het decor voor een reclamefilm. Overal mooie jonge mensen. In elkaar verstrengeld, druk pratend, zoenend, elkaar, zichzelf fotograferend, bussen in en uit springend. Druk met hun geslaagde levens.
      Ineens staat hij daar. In de mooiemensenmassa. Hoogstens één meter tien lang. Zwarte broek, zwarte blouse die op zijn rug opbolt omdat daar een bochel groeit. Zijn hoofd is veels te groot voor het bijbehorende lichaampje zodat het lijkt of de dwerg, want ik kom van de weeromstuit niet zo snel op de politiek correcte benaming, enorm zijn best moet doen om niet om te vallen. Lange haren en een grijze baard omlijsten zijn sereen lachende gezicht. Een kleine kromme Jezus, daar doet hij me aan denken. Hij heeft een tas in zijn armen geklemd. Een grotenmensentas. Met zijn dwergarmpjes lijkt het alsof hij een berg meetorst. Hij raced desondanks geoefend de drukke straat over en staat plotseling stil voor de mooiemensentent. Strijkt nadenkend door zijn baard. Ik roep onderwijl alle goden van de wereld aan. Ik wil niet dat de dwerg de tent inkomt. Ik vind hem eng en ga van hem dromen, dat weet ik zeker.
      Natuurlijk stapt de dwerg naar binnen. Hij gaat midden in de mooiemensentent staan en is heel dichtbij nu. Alle mooie mensen hebben hem gezien en allemaal gaan ze nog harder over hun telefoon aaien. Ik ook. De dwerg staat in het midden. Hij lijkt te groeien en glimlacht. Hij weet hoe het werkt. Er is nog één tafeltje in het café vrij. Naast dat van mij. De dwerg kruipt naast me op de bank.
      Mijn telefoon-aaiduim maakt overuren. Ik whatsapp iemand die allang een ander nummer heeft. Ik check de buienradar van Twello, en nu ik toch bezig ben, ook maar gelijk die van Roelofarendsveen. Ik doe alles om de dwerg over het hoofd te zien. Deze leunt gemoedelijk met zijn armpjes op de tafel die eigenlijk te hoog voor hem is.
      Het zweet breekt me uit. Aan de andere kant voel ik diep medelijden. Dat wil hij niet, zegt een boze stem in mij. Kleine mensen hebben gewone levens met banen en dromen en vrije dagen. Ze spelen heus niet allemaal in rare films. Maar ik weet niks anders. Het gaat niet.
      Dan vraag ik de rekening. Ik betaal, sta op en loop weg. Bij de deur kijk ik nog één keer om. De dwerg lacht zijn mooiste glimlach. Even lijkt hij te zweven, licht af te geven, deze bizarre eenling in een mooiemensenwereld. Hij knikt vriendelijk naar me en ik voel me klein worden. Heel erg klein.

dinsdag 26 mei 2015

Petitie aftreden bestuur PEN

Petitie

Hierbij roepen wij het huidige bestuur van PEN Nederland op om per direct af te treden. Dit naar aanleiding van de gebeurtenissen rond het Festival van het Vrije Woord, 2 mei 2015 te Amsterdam. Hoofdspreker aldaar was de Deense cartoonist Kurt Westergaard, die al ruim twee jaar op de dodenlijst van Al Qaida staat.

PEN Nederland, als vertegenwoordigd door haar bestuur, is, door zich terug te trekken uit dit festival, gezwicht voor de terreur. PEN Nederland heeft daarmee een volstrekt verkeerd signaal afgegeven. Maar dat is niet de enige reden waarom wij oproepen tot aftreden.

PEN Nederland-voorzitter Manon Uphoff verklaarde in het NRC Handelsblad van 5 mei:  "Er werd buiten ons om besloten Westergaard uit te nodigen. We wilden betrokken worden bij de beveiliging."

Uit een reconstructie van de gebeurtenissen -bleek echter dit:

[1] Het PEN-bestuur was vanaf 19 december 2014 op de hoogte van de komst van Kurt Westergaard.
[2] Het PEN-bestuur werd - zover nodig - op de hoogte gehouden van de veiligheidsmaatregelen.
[3] Het PEN-bestuur trok zich, als enige organisatie, op 30 maart 2015 terug.
[4] Het PEN-bestuur was de enige organisatie die niet vertrouwde op de veiligheidsgaranties van burgemeester Eberhard van der Laan van Amsterdam.
[5] Het PEN-bestuur heeft de veiligheidssituatie van onderdrukte schrijvers in buitenlanden als excuus misbruikt.
[6] Het PEN-bestuur heeft na 2 mei doelbewust haar leden en het publiek gedesinformeerd.
[7] Het PEN-bestuur heeft na 2 mei doelbewust haar critici in de media zwartgemaakt/laten maken.

Wij begrijpen dat de PEN-bestuurders bang waren voor een aanslag. Dat is niet meer dan menselijk. Maar leden (dus ook bestuurders) van PEN
verplichten zich te handelen naar het PEN Charter. Dat betekent dat elk lid zich verplicht 'te strijden tegen elke vorm van onderdrukking van de
vrijheid van meningsuiting in het land en de maatschappij waartoe zij behoren.' Ook staat in het Charter: 'Leden beloven te strijden tegen de
uitwassen van een vrije pers, zoals leugenachtige publicaties, opzettelijke vervalsing en verdraaiing van feiten voor politieke of persoonlijke
doeleinden.'

Het PEN Nederland-bestuur heeft dus ook ook gehandeld tegen het PEN Charter. Daardoor maakt het zich volstrekt ongeloofwaardig.


Was getekend, de uit protest opgestapte PEN Nederland-leden

Elly de Waard, Egmond-Binnen
www.ellydewaard.nl
Bart FM Droog, Eenrum
www.bartfmdroog.com
Pam Emmerik, Rotterdam
www.pamemmerik.nl
Nelleke Noordervliet, Amsterdam
www.nellekenoordervliet.nl
Chawwa Wijnberg, Middelburg
www.chawwawijnberg.nl

alsmede de auteurs /publicisten

Jaap van den Born, Nijmegen
www.nederlandsepoezie.org/dichters/b/born.html
Koos Dalstar, Vlissingen
www.nederlandsepoezie.org/dichters/d/dalstra.html
Jürgen Eissink, Diepenheim
www.nederlandsepoezie.org/redactie/Eissink.html
Johanna Geels, Apeldoorn
johannageels.blogspot.nl
Natasha Gerson, Balkbrug
http://www.dbnl.org/auteurs/auteur.php?id=gers001
Ton van 't Hof, Amsterdam
1hundred1.tumblr.com
Tjitse Hofman, Onderdendam
www.tjitsehofman.nl
Lucas Hüsgen, Nijmegen
www.lucashusgen.net


George Knight, Utrecht
georgeknightlang.wordpress.com
Etty Mulder, Maarn
www.ettymulder.nl
Cees van Raak, Tilburg
www.ceesvanraak.nl
Hedwig Selles, Zwolle
www.nederlandsepoezie.org/dichters/s/selles.html
Kees Spiering, Noordbroek
www.keesspiering.nl
Sarah Verroen, Gargilesse (Frankrijk)
leveninfrankrijk.wordpress.com/weblog-van-sarah-verroen/
Cornelis van der Wal, Leeuwarden
www.cornelisvanderwal.nl
Nachoem M. Wijnberg, Amsterdam
www.atlascontact.nl/auteur/nachoem-m-wijnberg/

alsmede

Marc Bouwman, Delft
Egbert van Hees, Amsterdam
J. Molleman, Utrecht
E. van Schaagen, Amsterdam
Paul Zwueste, Edegem (B)


Ook tekenen?

Deze petitie is op 24 mei 2015 aangeboden aan het bestuur van PEN Nederland en zal tijdens de vervroegde Algemene Ledenvergadering ('na de zomer [van 2015]'), opnieuw worden aangeboden.

Gelijkgezinde publicisten die deze petitie willen ondertekenen kunnen zich melden bij:

Elly de Waard: info@ellydewaard.nl
Bart FM Droog; droog@epibreren.com

U hoeft hen alleen een mail te sturen, met in de berichtregel 'petitie' en in de mail uw naam en woonplaats.


De strijd om het vrije woord behoeft dappere verdedigers (of, het falen van PEN)

Schreef voor HP/DeTijd deze week een stuk over het falen van PEN.

Onlangs laaide het debat over de terugtrekking van schrijversvereniging PEN Nederland uit de organisatie van het Festival van het Vrije Woord – dat 2 mei 2015 plaatsvond – weer op.

Alhoewel, debat is een groot woord. De Nederlandse afdeling van International PEN – de waakhond van de vrijheid van meningsuiting – doet namelijk sinds het debacle haar uiterste best om zich op de vlakte te houden, tot frustratie van enkele opgestapte PEN-(bestuurs)leden die het niet eens zijn met de terugtrekking uit het festival en sindsdien via de media hun onvrede uiten.

Zo verscheen er zaterdag in de Volkskrant een openhartig artikel van Maartje Duin, die uit het bestuur stapte naar aanleiding van de kwestie. Op diezelfde dag werd een petitie in het leven geroepen door opgestapte PEN-leden en schrijvers/dichters Bart FM Droog en Elly de Waard, die tevens samen een onderzoek startten naar de gang van zaken. Zij eisen dat het bestuur van PEN aftreedt.

Na de aanslagen in Kopenhagen en op de redactie van Charlie Hebdo, bleek Westergaards komst ineens niet meer zo handig.
Wat is er precies aan de hand?

Op 2 mei jongstleden vond in De Balie te Amsterdam het Festival van het Vrije Woord plaats. Kurt Westergaard, een Deense cartoonist die alweer twee jaar op de dodenlijst van moslim-extremisten staat, was hoofdspreker. Dapper, vond ik. Ik probeerde me voor te stellen hoe het moest voelen om 24/7 een wandelend doelwit te zijn. De moed die het vereist om lezingen te geven terwijl de bedreigingen je om de oren vliegen moet groot zijn.

Ik kan mij daar weinig bij voorstellen. Zelf word ik ‘slechts’ af en toe in mails bedreigd naar aanleiding van mijn columns. Meestal moet ik oprotten naar Turkije, soms ben ik een Allahhoer, vaak een kutwijf en heel soms moet ik dood. Dat glijdt van me af als water van een eend. Behalve die keer dat ze mijn geliefden erbij betrokken, nadat ik schreef over Charlie Hebdo. Toen sliep ik even iets minder goed. Toch zal ik nooit overwegen om de toon van mijn columns aan te passen. Niet dat ik daarmee een held ben. Je zou het ook gewoon stom kunnen noemen. En nogal makkelijk trouwens, in een land als Nederland.

Muziek zwelt aan…

Gelukkig zijn er organisaties die het Vrije Woord beschermen, dacht ik ontroerd. Die opkomen voor mensen die wél serieus bedreigd worden vanwege hun mening. Schrijversvereniging PEN is zo’n organisatie.

Bzjjjjt. Terugspoelen.

Wás zo’n organisatie, moet ik zeggen. Want naarmate de terreurdreiging in de westerse wereld toeneemt, en er zowaar doden vallen, blijkt het vrije woord (en de verdediging daarvan) ineens niet meer zo vanzelfsprekend. Het begon in Amerika, in april. Zes schrijvers en tevens PEN-leden weigerden de Freedom of Expression Award uit te reiken aan de redactie van Charlie Hebdo. Hebdo zou onder andere ‘cultureel onverdraagzaam’ zijn.
“Pussies”, sneerde publicist Salman Rushdie op Twitter over de weigeraars.

‘Pussies’ heb je overal. Zo trok het PEN-bestuur Nederland zich terug uit de organisatie van Festival het Vrije Woord omdat volgens voorzitter Manon Uphoff ‘de veiligheidsrisico’s’ te groot waren. Ja dûh, dacht ik, dat is toch precies de reden dat jullie zijn opgericht? Als iedereen veilig en gezellig kan zeggen wat-ie wil, is zo’n organisatie natuurlijk niet nodig. Ook in de media barstte de kritiek los en een paar dagen later verklaarde PEN-voorzitter Manon Uphoff in het NRC Handelsblad: “Er werd buiten ons om besloten Westergaard uit te nodigen. We wilden betrokken worden bij de beveiliging.”

Lees verder op HP/DeTijd...